Vrijdag 18 september 2015


Vandaag ben ik volop bezig met het verwerken van het hoe, wat en waarom van vitamines en ik ben blij dat het allemaal zo goed blijft hangen. Zelfs nog op mijn leeftijd. Nooit gedacht dat ik op deze leeftijd nog zoveel aan informatie zou kunnen verwerken.
Ik heb al voor de kiezen gekregen: de koolhydraten, de eiwitten en de vetten. Allemaal zeer interessant en zo nodig om te weten! Dit zijn dingen die in mijn ogen op school verplicht aan iedereen zou moeten gegeven worden. In de opleiding die ik volgde kwam niets hiervan ter sprake. Thuis kregen wij onze dagelijkse voeding met 's morgens brood met zowel zoet als hartig beleg, zoveel je maar wilde. Ik at wel volkorenbrood maar teveel! Twee van zulke broodmaaltijden per dag, dat kan als je volop in de groei bent, maar het probleem is dat dit niet meer kan wanneer je ouder wordt en je minder gaat bewegen. Maar dat had ik niet geleerd en niemand vertelde het mij.
De hoofdmaaltijd, nog zoiets. We aten geen rommel zoals vaak frieten of pizza, maar vrij gezond. Maar ook weer veel te veel aardappelen, rijst en pasta. Je mocht nemen zoveel je wilde. Nee omkomen van de honger deden we niet, maar ik had wel graag geweten wat ik nu weet - al weet ik nog maar een fractie van het complexe geheel.

Maar ik ben blij dat ik het nu wel weet en dat ik er wat aan zal kunnen doen.

Elke dag eerst een uurtje aan de studies en dan de theorie al wat proberen toe te passen in de praktijk wanneer ik ga nadenken wat er 's avonds gegeten gaat worden, dat heeft toch wel wat. Ik krijg er wel een goed gevoel bij te weten dat niet alleen ik hier wel bij vaar, maar de anderen in dit huishouden minstens evengoed. En dat ze het kunnen appreciëren en het zich laten smaken, dat is super!

Zelfs het begin is zoek

47 jaar. Bijna 48. Maar ik voel me ouder dan ik ben. Reden: ondermijning van mijn gezondheid. Zoals zovelen heb ik alle vroegere jaren maar geleefd zonder op te letten.
Zonder op te letten op wat ik ik at, op wat ik deed voor mezelf. Het heeft zijn tol geëist dat kan ik wel zeggen. Hier zit ik nu met een serieus overgewicht en een hoge bloeddruk om U tegen te zeggen. Vaak last van depressies en stemmingswisselingen.
Ik moet eerlijk zijn met mezelf, zo kan het niet langer.

Het is niet sinds vandaag dat ik erover ben gaan piekeren. Neenee dat kwam en ging en kwam weer terug, bleef wat langer hangen. De interesse werd gewekt. Interesse in voeding en wat het met je doet.
Ik ging meer en meer opzoeken wat de voedingseigenschappen zijn van het eten dat ik opat en hoewel het in den beginne Chinees voor me was, leerde ik er toch langzaam iets van bij.

Ondertussen zit ik aan de cursus om voedingsconsulente te worden. Niet om het echt te gaan uitoefenen maar wel om echt te begrijpen waarover ik praat en eerlijk: vooral eerst voor mezelf. Het gaat tot op heden wel vlot met die cursus. Elke dag een deel, niet te snel zodat volhouden mogelijk is.

Ook nog ben ik sinds begin dit jaar (01/2015) naar de kookles gegaan. Ik wil hiermee leren dat zelf je maaltijd bereiden de moeite loont. En zelfs mijn huisgenoten hebben er plezier aan. Niet dat ik voorheen niet kon koken, integendeel zelfs, maar het wordt steeds meer uitgebreider. Doel is om te koken in gezonde variaties - als u begrijpt wat ik bedoel?

Feit is wel dat ik me beter begin te voelen bij het uitkiezen van wat we weer gaan eten vandaag, bij het gaan kopen van de benodigde ingrediënten en bij het prepareren. Maar de tocht is nog lang niet ten einde. Ik hoop met deze blog mijn zoektocht te kunnen delen en misschien zet ik wel meer mensen in gang.

Hoe ik dit allemaal gedaan zal krijgen dat zal duidelijk worden gedurende het bezig zijn. Dit is geen medische internetpagina. Nee, allesbehalve. Mijn ervaringen, bedenkingen en al wat ik bijleer van mijn handelingen zet ik hier neer. Niet meer , niet minder.

Zo, dan gaan we nu maar aan de slag.


Nog een fijne dag!


Lena